تنها با دریا در رویا

جنوبی شمالی

rahman826 — Thu, 19 Jun 2008 13:11:55 GMT

((تقدیم به قلب مهربان تو که مرا شمالی کرد ))

اهل جنوبم

در شمالی ترین نقطه قلب تو /سکنی گزیده ام

لطفا مرا

جنوبی ترین شمالی صدا زنید .

بیاد معلم شهید دکتر علی شریعتی

rahman826 — Fri, 30 May 2008 06:10:44 GMT

از تو نوشتن، از تو که روزی هزار بار در سلولهایمان تکثیر
می شوی و تمام تردیدهایمان را به مرز باور می رسانی نوشتن تنها ادای دین به تمام داشته هایی است که آن زمان که در هجوم نداشتن می سوختیم بر اندیشه مان آذین بستی و سلام بر تو که اندیشه هایت در لباس جغرافیای زمان و مکان رنگ کهنگی به خود نگرفت و هر روز خود را در فهم واژه های اهورائیت تشنه تر می یابیم.

هابیلیم یا قابیلی؟ اما هرچه هست از ژنهای آدم و حوا به هیئتی چون دو دست و دو پا آن سان که حس لامسه ام سختی زمین را احساس میکند متولد می شود. به بهانه دست یازیدن اجداد من به آنچه که منعش شده بودیم از پشت بام آسمان بر زمین فرود می آئیم و اینسان هبوط را به تجربه می نشینیم¹. نمی دانم چرا همیشه از فراز به فرود می آئیم و نیاموخته ایم یا نخواسته ایم که از فرود به فراز برسیم. و اینجا کویر² تمام پرسشهایی است که بی پاسخ مانده است در تفکری عمیق فرو می روی «از کجا آمده ام، آمدنم بهر چه بود ** به کجا می روم آخر ننمایی وطنم³» و حیران در دوراهی ماندن یا رفتن رنج⁴ بودن برجانم چنگ می زند و انسان بی خود⁵ دیروز از برای چراغانی وجود خویش به عنصر «بودن» تاریخ ادیان⁶ و تاریخ تمدن⁷ را ورق می زند. در جستجوی یافتن اکسیری هستیم که چراغ زندگیمان شود، برگهایی از لحظه های مانایی، حیات ابوذر غفاری⁸ و سلمان فارسی⁹ را ورق می زنیم «آنچه می یافت نشود آنم آرزوست¹⁰» هنوز تشنه ایم، ابوذر و سلمان تشنه ترمان می کنند در پاسخ پرسشی هستیم که به کجا تکیه کنیم¹¹ که سیمای محمد¹² با ثانیه، ثانیه اش از هجرت¹³ تا فتح مکه تاریخ اسلام¹⁴ را آن چنان فرا روی ما قرار می دهد که با تمام رنجهایی که بر پیشینیان ما رفته است ناگزیر غرور بر گرده هایمان سوار می شود آنچنان که در تابش مجاهدتهایش گورها بجای دختران عرب جهل و جهالت را در سینه خویش مدفون می سازند. و جامعه زنان ما امروز در سایه آن سینه سوختن ها برای پاسخ به نیازهایش فاطمه را همچون فاطمه¹⁵ می بیند نه آن سان که خدیجه را بواسطه حضرت رسول و مریم را با معجزات عیسی مسیح باور نموده بودند. با گذر زمان مذهب علیه مذهب¹⁶ به توطئه نشست در زورآزمایی آنها بود که علی¹⁷ آمد و بی آن که تشیع علوی و یا تشیع صفوی¹⁸ را بیرقی کند برای جویبار زمان از مسئولیت شیعه بودن¹⁹ سخن گفت از آنجا که چــسان فتنه های قاسطین، مارقین و ناکثین²⁰ ما را به جنگ زرگری کشانده است هرچه کمتر فهمیدیم و بیشتر قرآن را بر سرنیزه ها دیدیم باور کردیم که علی تنهاست²¹ و امروز عظمت او آنچنان فراگیر شده بود که قرن ما در جستجوی علی²² است. اما چون همیشه از علی به اندازه «ع» «ل» «ی» بیشتر ندانسته ایم هیچوقت از پله اول گامی فراتر ننهاده ایم و امروز جامعه ما بیشتر از هر زمان نیاز به بازگشت به خویشتن²³ و خودآگاهی استحمار²⁴ را در خویش احساس می کند تا از یک سو در فهم تشیع سرخ²⁵ به بیراهه نرویم و از سوی دیگر خودسازی انقلابی²⁶ ما را از افتادن در جاده الیناسیون برحذر دارد. و بیاموزیم که صفرهایی هستیم²⁷ که هر چه به سمت یک حرکت می کنیم پله های آدمیت تا انسانیت را در پس پرواز برفراز آبی آسمان سزاوارانه فتح خواهیم نمود و یکشنبه بیست و نهم خرداد 1356 آخرین ضربه های مهیج نبض بهار و ارمغان پائیز از برای آنان که از پس واژه های اهورائی تو قد راست کردند را با زمزمه جمله ای از کتاب فلسفه نیایش یادت را گرامی می داریم.

«خدایا عقیده ام را از دست عقده ام مصون بدار.»

عبدالرحمن قیطاس ع.ق.تنها

1- هبوط، دکتر علی شریعتی مشهد 1347

2- کویر (نوشته های تنهایی) دکتر علی شریعتی مشهد 1349

3- مولانا

4- رنج بودن (نوشته ای بر گونه کویر) مشهد 1349

5- انسان بی خود، دکتر علی شریعتی – تهران 1349

6- تاریخ ادیان، دکتر علی شریعتی – مشهد 46-1345

7- تاریخ تمدن، دکتر علی شریعتی – مشهد 47-1346

8- ابوذر غفاری، دکتر علی شریعتی – ترجمه ونگارش – مشهد 1346

9- سلمان فارسی، دکتر علی شریعتی – ترجمه 1346

10- مولانا

11- به کجا تکیه کنیم، دکتر علی شریعتی – پاریس 1961

12- سیمای محمد، دکتر علی شریعتی – تهران 1347

13- هجرت و تمدن، دکتر علی شریعتی – تهران 1350

14- تاریخ اسلام، دکتر علی شریعتی – مشهد 1346

15- فاطمه فاطمه است، دکتر علی شریعتی – تهران 1350

16- مذهب علیه مذهب، دکتر علی شریعتی – تبریز 1349

17- علی حقیقتی برگونه اساطیر، دکتر علی شریعتی – تهران 1349
- علی بنیانگذار وحدت، دکتر علی شریعتی – تهران 1354
- علی انسان تمام، دکتر علی شریعتی – تهران 1349

18- تشیع علوی و صفوی، دکتر علی شریعتی – تهران 1350

19- مسئولیت شیعه بودن، دکتر علی شریعتی – تهران 1350

20- قاسطین، مارقین و ناکسین، دکتر علی شریعتی – تهران 1352

21- علی تنهاست، دکتر علی شریعتی – تهران 1349

22- قرن ما در جستجوی علی، دکتر علی شریعتی – تهران 1350

23- بازگشت به خویشتن، دکتر علی شریعتی – اهواز 1351

24- خودآگاهی استحمار، دکتر علی شریعتی - تهران 1351

25- تشیع سرخ، دکتر علی شریعتی – تهران 1351

26- خوسازی انقلابی، دکتر علی شریعتی – تهران 1349

27- یک جلوش تا بی نهایت صفر، دکتر علی شریعتی – تهران 1351

و مقاله ای از همزادم زنده یاد عبدالرحیم قیطاس ع.ق. دریا با موضوع معلم شهید دکتر علی شریعتی او که پیش از اینها از قفس زمین به تنگ آمده بود و به ابی آسمان پرواز کرد :

به یاد او که اندیشه اش به امروزمان هویت می بخشد

یادیاران

زادمرگ چراغ اندیشه های غبار گرفته، دستهای به باران نرسیده و واژه های به حقیقت نپیوسته و زاد مرگ انسانی از برای تمامی رسیدنها در هجوم نارسیدن های تقدیری، آنکه در ژرفای نداشته هایمان کلبه ای ساخته بود و چراغ اندیشه اش افق فردایان را روشن می ساخت به تمنای دنیای خاکی پایان داد و اینک نوشتن، سرودن، همه و همه در واژه غرف شدن است که از برای او واژه ها سوگوارند.

به یاد او که پوچی واژه هایمان را لباس حقیقت پوشید و در کوتاهترین تعریف چگونه دیدن را برایمان هجی کرد و فردا را آغازی از برای برخواستنمان فرارویمان نمایان ساخت. آنکه در ایجاز قیام کلمات نخستین بود واینک در هجرت اندوه بار خویش نیز نخستیناست. از کجا و چگونه برایش بیاغازیم وقتی که پایان این اغاز سوگواری اندیشه های به گل نشسته مان خواهد بود؟ چگونه برایش بنگاریم وقتی که در حضور لحظه های ناب او تمامی واژه ها و ثانیه ها مصداق نیستی و تهی شدن را به ذهن تداعی می کنند. چگونه و چسان وقتی که سبزینه ها وحصارهای نیاغازیدن ما را به مرداب مصلحتهای ناخواسته ایام می کشانند. و به یاد او که نه برای زیستن بلکه به عزت چگونه زیستن آفریده شده بود و چگونه بودن را در تمامی رگانش فریاد می زد تا ما خفتگان سرزمین خاکستر بدانیم که فریادش بیانگر لحظه های اسارت تقدیری او بود که بومان و دیو سیرتان به لحظه لحظه ماندنش پایان دادند، غافل از اینکه چگونه بودنش و نجوای ثانیه های ایمانش چون رسالتی فروزان در کنار ما از برای پس زدن رواندازهای جهالت روزگارمان همیشه روشن خواهد ماند و چون آتشکده ای مشتعل فراتر از بینایی امان، رساتر از فریادمان پیشگام تراز دیدنمان و ماندگارتر از بودنمان ما را به فراخوانی پویایی اندیشه های بی رنگ شده اش رهنمون خواهد ساخت. ولی چه توان کرد؟ که اندیشه هایمان در تزاحم زخمهای تقدیری اسیر مصلحت های ناخواسته روزگار و جبرهای ماندگار گشته است که خدا کند اندیشه مان، بودنمان، برخواستنمان و گفتنمان از برای باورهایمان برگرفته از سرچشمه ایمانمان باشد که غیر از این مترسکهایی خواهیم بود که در هجوم کلاغان و چپاول دانه ها بذرهای دانایی را نخواهیم دید.

ادبیات در آثار شریعتی

شاید وقتی رد پای اندیشه های بکت، هیوم، ساتر شوپنهاور، کامو، فانون و ... و آیین هایی مثل بودا، ودا، کنفسیوس، لائوتسه و ... را در تالیفات دکتر شریعتی مشاهده می کنیم به احاطه کاملوی در برقراری ارتباط ناگسستنی میان مذهب، تاریخ، جامعه شناسی و ادبیات واقف خواهیم شد. وقتی که در هبوط این یگانه اثری که واژه واژه اش با ما به درددل می پردازد: اوج فنا شدن، زیبایی، از خود گذشتن، به عشق بی واسطه نائل آمدن و به کمال رسیدن معانی را به تجربه می نشینیم.

«بی تو با تمامی رنگ های این سرزمین بیگانه ام

بی تو تمامی این رنگ ها مرا می زارد

بی تو .........

بی تو زیبایی را، شوق را، بودن را، عشق را

و مهربانی پاک خداوندی را ازیاد می برم ............»

و به این باور واقف می شویم که ساختار ادبی اندیشه های او منحصر به یک اثر وی نیست بلکه این جریان در کلیه آثار دکتر روند رو به جلو خود را ادامه می دهد و گاهی این ایمان به کمال رسیده در برخی از آثارش به ما جهت می دهد، درددل می کند و گاهی فانوس بدست در بیشه های ندانستنمان فریاد می زند عشق و ایمان گمشده ای را که عاری از رنگ و بوی زمینی بودن است. و این دور از انتظار و تصور نیست از اندیشمندی که قلمش را ودیعه مریم پاک می داند و از فرعونیان، بلعمیان و قارونیان بیزار است و آزادی را فراتر از بایدها، روشنفکری را والاتر از گوشه گیری و اندیشه ها وهنر را وسیع تر از سرودن ها و نوشتن ها تعریف می کند. و در بیان عرفان، عشق، توحید، ارزش ها، زیبایی، آزادی، برابری، سپیدی، پاکی، پوچی، اختلاف طبقاتی، ایدئولوژی ... و آنچه را نمی دانیم و باید بدانیم و بی پیرایه تر، صادقانه تر و صمیمانه تر از آنچه تصور می کنیم برایمان معنی می کند و آن جاست که رگ های غنی و مشهود ادبی را در تمامی تعاریفش احساس می کنیم. آن چنان که در کتاب «یک جلوش تا بی نهایت صفر را» گوشه ای از پرداخت های ادبی وی را به تجربه می نشینم:

بچه های ما می فهمند

آدم وقتی فقیر میشه

خوبیهاشم حقیر میشه

اما کسی که زر داره یا زور داره

عیبهاشم هنر میشه

1 = هبوط – دکتر علی شریعتی

عبدالرحیم قیطاس (ع.ق.دریا)

آرزومند آرزوهایتان

rahman826 — Sat, 03 May 2008 16:22:05 GMT

تقدیم به او که روزی هزار بار در سلولهایم تکثیر می شود و یادش همیشه رعد وبرقی برای فروریختن باران است. اینروزها نگاه نگرانش قلمم را از برای نوشتن واژگان به رعشه وا میدارد . پس بخوان ای همه بهانه تحریر این واژگان زخمی:

روزی برایم نوشت

آرزومند آرزوهایتان

زمان گذشت

ساعت هزار بار نواخت

زمین نفسها یش به شماره افتاد

او باور نکرد

خود تمام آرزوی من بود

چقدر این روزها سر بر سجده شکر بر درگاهت گذارم ای خدا که همیشه جوهر قلم من به مدد نگاههایی است که اعجاز آفرینش تو لقب گرفته است . ای اعجاز گر بزرگ براستی تصویر نگاه تو چگونه است .

همکاران ما باشید در طللوع سبز

rahman826 — Wed, 09 Apr 2008 16:18:18 GMT

با سلام خدمت دوستان عزیز و پوزش بخاطر مسافرتی که بطول انجامید و ترافیکی که مر ا از وبلاگم و شما دور کرد.

نشریه فرهنگی اجتمائی خانوادگی طللوع سبز آماده دریافت آثار نویسندگان عزیز با موضوعات متنوع می باشد . شماره ششم این نشریه در خرداد ماه به عنوان شماره بهار منتشر خواهد شد . عزیزان می توانند آثار خود را (شعر- داستان- مقاله- گزارش و.... )در فایل تایپ شده به آدرس پست الکترونیکیtolooehsabz@yahoo.com

ارسال نمایند. ضمنا از آنجائی که شمارگان چاپ هر شماره ۳۲۰۰۰ نسخه می باشد دفتر نشریه تصمیم دارد که از بین علاقمندان نسبت واگذاری دفاتر نمایندگی جذب اگهی در سراسر کشور اقدام نماید . لذا داوطلبین دعوت می شود که رزومه کاری و اطلاعات فردی خو.د را به آدرس پست الکترونیکی ذکر شده اراسل نمایند . ضمنا جهت کسب اطلاعات بیشتر شماره تلفنهای ۰۹۱۳۱۵۲۷۴۰۳و ۷۲۵۸۳۶۳-۰۳۵۱ پاسخگوی شما عزیزان می باشد .

اعتصاب

rahman826 — Mon, 11 Feb 2008 16:34:14 GMT

تکثیر در سلولهای قلبم

راهپیمایی گلبولهای سفید

حکومت نظامی

قاضی حکم می دهد

تا اطلاع ثانوی از همخوابگی با گلبولهای قرمز ....

و تو دوباره درب خانه ام را می زنی

ع.ق/تنها

مهلت جشنواره ادبی موسسه فرهنگی توتم کویر تمدید شد

rahman826 — Tue, 15 Jan 2008 15:00:18 GMT

جشنواره ادبی توتم کویر تا پانزدهم بهمن ماه تمدید شد. این جشنواره در سه بخش شعر- داستان کوتاه و قطعه ادبی بصورت کشوری برگزار می شود....

زمزمه 4

rahman826 — Thu, 03 Jan 2008 15:36:35 GMT

زمزمه ۴

نیازمند چشمهای توام

برای قلبم که بی رعشه نماند

و آرزومند نوازش گیسوانت

تا حلق آویز شدن را به تجربه بنشینم

ع.ق.تنها

ترنم گامهای یلدا بر سینه ستبر زمان

rahman826 — Fri, 21 Dec 2007 08:02:18 GMT

عقربه های ساعت به احترام میزبانی نگاه اهورائی تو ..

فراخوان جشنواره ادبی موسسه فرهنگی توتم کویر

rahman826 — Mon, 10 Dec 2007 17:57:18 GMT

اولین جشنواره ادبی (شعر- داستان کوتاه –قطعه نویسی ) با موضوعات کویر،دریا،عشق

با مشارکت ماهنامه ادبی نافه برگزار می گردد.

تقدیم به تمام چشمهايي كه بي ادعا دوست دارند ودرگلوگاه بودن يا نبودن به وسوسه ماندن تن درمي دهند

rahman826 — Mon, 03 Dec 2007 15:54:18 GMT

نشيند خار مژگانم به پايت

وقتی که چشمهایم سنگفرش هر خیابان می شوند

و ترنم گامهايت

هم نوا با ضرباهنگ فرهاد

بيستون را به كرنش وا مي دارد

سلولهاي خا كستريم

در ضيافت ابر و باران

به زمزمه مي نشينند

ترانه (( نشيند خار مژگانم به پايت را ))

و تو همچون شهاب

سرزمين مرا بدرود مي گويي

زيرا كه ترانه عاشقانه تري

در سوگ تو سو سو مي زند .